ทำไมพระเยซูจึงต้องตาย?

ในใจกลางของคริสตศาสนา ไม่ใช่หนังสือ ไม่ใช่ระบบจริยธรรม และไม่ใช่ชุดข้อปฏิบัติ — เป็นการประหารคนคนเดียว ชายชาวยิวที่ถูกฆ่าโดยรัฐบาลโรมันบนเนินเขาในปาเลสไตน์ราวปี ค.ศ. 30 หน้านี้เกี่ยวกับว่าทำไมคริสตศาสนาถือว่าเรื่องนี้สำคัญ

คุณไม่จำเป็นต้องมีพื้นหลังทางศาสนามาก่อนถึงจะอ่านสิ่งที่ตามมาได้ หน้านี้นำเสนอข้ออ้างเฉพาะของคริสตศาสนา และคุณสามารถรับมันเป็นคำตอบของประเพณีหนึ่ง ในภาษาที่เรียบง่าย

คำศัพท์เบื้องต้น

สำหรับผู้อ่านที่ไม่มีพื้นหลังตรงนี้:

• พระเยซูแห่งนาซาเร็ธ คือครูทางศาสนาชาวยิวที่อาศัยอยู่ในปาเลสไตน์ในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ข้ออ้างของคริสตศาสนาคือพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าในร่างมนุษย์ด้วย ทรงถูกประหารโดยรัฐบาลโรมันราวปี ค.ศ. 30 ด้วยวิธีที่เรียกว่า การตรึงกางเขน
• ไม้กางเขน คือคำเรียกย่อ ๆ ของคริสตชนสำหรับการประหารพระเยซูในที่สาธารณะโดยรัฐบาลโรมันราวปี ค.ศ. 30
• การคืนพระชนม์ คือข้ออ้างของคริสตศาสนาที่ว่า หลังจากที่พระเยซูถูกประหาร พระองค์ถูกพบเห็นยังมีชีวิตอยู่อีกครั้งสามวันต่อมา
• พระคริสต์ เป็นตำแหน่ง ไม่ใช่นามสกุล เป็นคำแปลภาษากรีกของคำฮีบรู มาชิอาห์ (พระเมสสิยาห์) — แปลว่า ผู้ที่ได้รับการเจิม บุคคลที่ประเพณียิวรอคอยมายาวนาน
• บาป ในการเขียนของคริสตศาสนา ไม่ใช่แค่พฤติกรรมที่ไม่ดี เป็นเงื่อนไขที่กว้างกว่าของการอยู่ผิดที่จากการที่สิ่งต่าง ๆ ถูกตั้งใจให้เป็น — และเป็นการกระทำที่ไหลออกมาจากเงื่อนไขนั้น
• พระคุณ คือคำของคริสตศาสนาสำหรับความโปรดปรานที่ไม่ได้รับสมควร — พระเจ้าปฏิบัติต่อใครคนหนึ่งด้วยความดีที่พวกเขาไม่ได้และไม่อาจรับสมควรได้
• ความรอด ในการเขียนของคริสตศาสนา หมายถึง การถูกทำให้เข้าที่กับพระเจ้า — รวมทั้งการถูกอภัย ถูกฟื้นฟู และถูกนำเข้าสู่ชีวิตกับพระเจ้าที่มนุษย์ถูกสร้างมาเพื่อ
• การคืนดี คือคำที่ใช้สำหรับการที่ความสัมพันธ์ที่แตกหักได้ถูกซ่อมแซม

คำตอบสั้น ๆ ที่ตรงไปตรงมา

ข้ออ้างของคริสตศาสนาคือ พระเยซูไม่ได้ตายเพียงเพราะการเมืองของกรุงโรมไปผิดทาง พระองค์ตายเพราะมีปัญหาที่ลึกกว่านั้นมากที่ต้องได้รับการจัดการ — และวิธีที่คริสตศาสนาพูดถึงปัญหานั้นคือ มนุษย์ และพระเจ้า ไม่ได้อยู่ในความสัมพันธ์ที่ถูกต้องอีกต่อไป และมีบางอย่างต้องถูกทำเพื่อทำให้กลับมาถูกต้อง

ปัญหาตามที่คริสตศาสนาเห็น

ก่อนจะเข้าใจคำตอบ ต้องเข้าใจปัญหาที่คริสตศาสนาในประวัติศาสตร์กำลังพูดถึง

ข้ออ้างไม่ใช่ว่ามนุษย์ไม่ดีพอที่จะเข้าวัด หรือว่าพระเจ้าโกรธเพราะคุณไม่ได้ทำพอ ข้ออ้างคือว่า มีบางอย่างที่แตกหักเกี่ยวกับโครงสร้างของวิธีที่มนุษย์อยู่ ไม่ใช่แค่ความผิดพลาดเป็นครั้งคราว แต่เป็นการเอนเอียงที่หันออกจากพระเจ้าและเข้าหาตัวเอง — ในระดับที่ลึก คริสตศาสนาเรียกสิ่งนี้ว่า บาป — และคำนั้นในการใช้ของคริสตศาสนาไม่ได้หมายถึงพฤติกรรมที่ไม่ดีเป็นชิ้น ๆ เท่านั้น แต่เป็นเงื่อนไขทั้งหมด

ในวิธีคิดของคริสตศาสนา ปัญหานี้ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์สามารถแก้ได้ด้วยตัวเอง โดยการทำดีพอ การพยายามให้หนักขึ้น หรือการสะสมเครดิตทางศีลธรรม การกระทำดีในภายหลัง ไม่ได้ลบล้างการกระทำผิดในตอนต้น และการเอนเอียงที่อยู่ลึก ๆ ยังคงอยู่

ข้ออ้างของคริสตศาสนาว่าการตายของพระเยซูทำอะไร

ในจดหมายของผู้นำคริสเตียนยุคแรกคนหนึ่งชื่อเปาโล ถึงคริสตชนในกรุงโรม ราวปี ค.ศ. 57 เปาโลเขียนบรรทัดที่กลายมาเป็นใจกลางของวิธีที่คริสตศาสนาพูดเรื่องนี้:

พระเจ้าทรงสำแดงความรักของพระองค์เองต่อเรา ตรงที่ขณะที่เรายังเป็นคนบาปอยู่นั้น พระคริสต์ได้ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อเรา

ใจกลางของข้ออ้างคริสตศาสนาคือว่า การตายของพระเยซูไม่ใช่อุบัติเหตุ ไม่ใช่โศกนาฏกรรม และไม่ใช่ตัวอย่างที่กล้าหาญของหลักจริยธรรม — มันเป็นการกระทำของพระเจ้า เพื่อรับเอาผลที่ตามมาของการที่มนุษย์อยู่ผิดที่จากพระเจ้า ไว้กับพระองค์เอง

วิธีที่คริสตศาสนาในประวัติศาสตร์ได้พูดถึงเรื่องนี้ ใช้คำเปรียบเทียบหลายแบบ — แต่ละแบบช่วยให้มองเห็นด้านหนึ่งของสิ่งที่พระเจ้ากำลังทำ ตามข้ออ้าง:

เป็นเหมือนการชำระหนี้ที่ใครคนหนึ่งไม่สามารถจ่ายได้ — พระเจ้าเข้ามาในตำแหน่งของคนที่ติดหนี้และจ่ายแทน

เป็นเหมือนการรับโทษที่ถูกตัดสินสำหรับคนอื่น — ความผิดที่ควรตกอยู่กับมนุษย์ ถูกรับโดยพระเจ้าเอง

เป็นเหมือนการคืนดีระหว่างสองฝ่ายที่ขัดแย้งกัน — ที่ฝ่ายหนึ่งทำขั้นตอนเพื่อให้ความสัมพันธ์กลับมาเป็นไปได้

ทำไมต้องเป็นการตาย ทำไมไม่ใช่แค่การให้อภัยเฉย ๆ

นี่เป็นคำถามที่ตามมาในธรรมชาติ ทำไมพระเจ้าจึงไม่เพียงแค่พูดว่า "อภัยให้แล้ว" และเดินหน้าต่อ ทำไมต้องมีการตายในที่นี้

คำตอบของคริสตศาสนาในประวัติศาสตร์คือว่า การให้อภัยที่จริงจังต้องการบางสิ่ง — ใครสักคนต้องรับผลที่ตามมา ลองนึกถึงตัวอย่างเล็ก ๆ: ถ้ามีคนทำลายของของคุณ และคุณ "ให้อภัย" พวกเขา ของนั้นยังคงพัง ใครจะจ่าย ทางเลือกคือ พวกเขาจ่าย หรือคุณจ่าย หรือใครคนที่สามจ่าย แต่ค่าใช้จ่ายไม่หายไป

ในระดับที่ลึกกว่า ข้ออ้างคริสตศาสนาคือว่าค่าใช้จ่ายของบาปไม่หายไปด้วยการประกาศ มันต้องถูกรับโดยใครสักคน และในการตายของพระเยซู คริสตศาสนาในประวัติศาสตร์ได้อ่านพระเจ้าเองที่กำลังเลือกที่จะรับมัน

ผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งได้พูดเรื่องนี้ไว้ก่อนแล้ว

ประมาณเจ็ดศตวรรษก่อนที่พระเยซูทรงเกิด ผู้เผยพระวจนะชาวยิวชื่ออิสยาห์ได้บรรยายถึงบุคคลที่กำลังจะมา ในถ้อยคำที่ดูแปลกพอควรที่จะดึงดูดความสนใจ:

เขาถูกบาดเจ็บเพื่อการละเมิดของเรา เขาถูกบดขยี้เพราะความผิดบาปของเรา การลงโทษที่ทำให้เรามีสันติสุข ตกอยู่กับเขา และโดยรอยเฆี่ยนของเขา เราได้รับการรักษา

ข้อความนี้ถูกเขียนนานก่อนการตรึงกางเขนของโรมันจะเป็นวิธีประหารทั่วไปด้วยซ้ำ คริสตศาสนาในประวัติศาสตร์ได้อ่านบุคคลในข้อความของอิสยาห์ว่าเป็นพระเยซู — และอ่านการตายของพระเยซูว่าเป็นการเติมเต็มสิ่งที่ผู้เผยพระวจนะได้บรรยายไว้

และตอนนี้ล่ะ?

ถ้าหน้านี้ทำให้เกิดคำถามที่คุณอยากพูดคุยกับใครสักคน — ทั้งคำถามที่เกี่ยวกับว่าทั้งหมดนี้สมเหตุสมผลหรือไม่ หรือคำถามที่ไหลออกมาจากสถานการณ์เฉพาะของคุณเอง — แชตของเราเหมาะกับเรื่องแบบนั้น ฟรี เป็นส่วนตัว เป็นภาษาไทย คุณเป็นผู้เริ่ม และจบเมื่อไรก็ได้ตามต้องการครับ

สิ่งนี้มาจากไหนในพระคัมภีร์

• โรม 5:8 — "ขณะที่เรายังเป็นคนบาปอยู่นั้น พระคริสต์ได้ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อเรา"
• มาระโก 10:45 — พระเยซูทรงพูดเรื่องการมาเพื่อ "ประทานชีวิตเป็นค่าไถ่"
• อิสยาห์ 53:5–6 — บุคคลที่ "ถูกบาดเจ็บเพื่อการละเมิดของเรา"
• 1 เปโตร 2:24 — "พระองค์ทรงรับบาปทั้งหลายของเราไว้ในพระกายของพระองค์เอง"
• 2 โครินธ์ 5:21 — เปาโลเรื่องการแลกเปลี่ยน
• ยอห์น 3:16 — "พระเจ้าทรงรักโลกมากถึงขนาด..."