Masyado na ba akong sira para sa Diyos?

Sa Pilipino, may salitang hiya na hindi laging katumbas ng shame sa Ingles. Mas malalim, mas pamilyar, mas nakakapit sa loob. Hiya na hindi mo masabi kung anong mali, hiya na nakikita mo sa mata ng pamilya, hiya na nakakasara ng pinto bago ka pa makapasok. Para sa marami, ang tanong na "masyado na ba akong sira para sa Diyos?" ay hindi pilosopikal. Ito ay hiya na inilagay sa salita.

Kung nararamdaman mo ngayon na may hawak kang isang bagay na napaka-bigat — sa nakaraan, sa pamilya, sa katawan, sa addiction, sa kahihiyan ng isang panahon ng buhay mo — at iniisip mo kung pwede ka pang lumapit sa Diyos: para sa iyo ang page na ito. Tapat ang sagot, at hindi ito yes pero... na may condition.

Ilang termino muna

Para sa mambabasa na walang background sa simbahan:

• Si Hesus ng Nazaret ay isang Hudyong relihiyosong guro na nabuhay sa unang siglo sa Palestina. Ang claim ng Kristiyanismo ay siya rin ay ang Diyos sa anyo ng tao. In-execute siya ng pamahalaang Romano noong mga 30 AD sa paraang tinatawag na pagpapako sa krus.
• Ang krus ay ang Kristiyanong shorthand para sa execution na iyon — ang publikong pagpatay ng mga Romano kay Hesus noong mga 30 AD.
• Kasalanan, sa Kristiyanong gamit, ay hindi lang pasaway na ugali. Mas malawak na kalagayan ito ng pagiging hindi naka-align sa kung paano dapat ang mga bagay. Lahat tayo, sabi ng tradisyon, ay nasa loob ng kalagayang ito.
• Si Pablo ay isang unang Kristiyanong lider na sumulat ng halos isang katlo ng Bagong Tipan ng Bibliya. Bago siya naging Kristiyano, siya ay aktibong namamahala sa pagpapahirap sa mga Kristiyano. Tinawag niya ang sarili niya sa loob ng huling bahagi ng buhay niya bilang "pinakamalala sa mga makasalanan."
• Ang mga Ebanghelyo ay apat na maiikling biography ng buhay ni Hesus na isinulat ng kanyang mga tagasunod sa loob ng ilang dekada matapos ang kanyang kamatayan: Mateo, Marcos, Lucas, at Juan.
• Biyaya ay ang Kristiyanong salita para sa kabutihan na hindi pinagsumikapan — itinuturing ng Diyos ang isang tao ng kabutihan na hindi nila inabot at hindi naman nila maaabot.

Maikli at tapat na sagot

Hindi. Ang specific na claim ng Kristiyanismo ay walang taong masyadong sira para sa Diyos. Ang specific na patunay nito ay si Hesus na tumawid sa hiya at sa kahihiyan ng krus para sumalo ng iyong bigat — kaya kung iyon ang ginawa niya, hindi ka na malalayo pa.

Pero alam ko na ang sagot na iyan ay tunog masyadong mabuti para totoo, at hindi naman talaga sasapat sa nasa loob ng hiya. Kaya pag-isipan natin kung paano ito tinatrato ng tradisyon sa specific na sitwasyon.

Kung ano ang nakikilala mo sa mga pahina

Magandang sagot lagi sa tanong na ito ay tingnan kung kanino lumapit ni Hesus sa kasaysayan. Kung talagang nilalayuan niya ang sira, makikita natin sa kuwento na umiwas siya sa sira. Kung lumalapit siya sa sira, makikita natin iyon din.

Ano ang nakikilala mo sa mga Ebanghelyo? Babaeng inaresto sa pakikiapid, dinala sa kanya ng mga religious leader upang patayin sa pamamagitan ng pagbato. Hindi siya pinagalitan ni Hesus. Pinaalis niya ang mga umaakusang lalaki sa pamamagitan ng isang linya: "Siya na walang kasalanan sa inyo ay ang unang maghagis ng bato sa kanya." Walang isa sa kanila ang humagis. Tapos sinabi niya sa babae: "Wala ka bang humatol sa iyo? ... Ako rin ay hindi humahatol sa iyo. Umalis ka na, at huwag ka nang gumawa ng pagkakasala mula ngayon." Hindi bago siya pumayag na umalis ka, naayos mo dapat ang nakaraan mo. Iba ang ayos: hindi kita hinahatol; lumakad ka, at iba na ngayon.

Pumupunta siya sa bahay ng tax collector — sa unang siglong Palestina, ang tax collector ay itinuturing na traydor, nag-ko-collaborate sa Imperyo Romano, ininsulto ng kanyang sariling bayan. Si Hesus ay kumain doon. Nag-pictures ng pagkakaibigan. Pinarurusahan siya ng karamihan dahil dito — "sumasama siya sa mga makasalanan." Hindi niya itinatwa. Sinabi niya, ayon sa Ebanghelyo: "Hindi ang mga malusog ang nangangailangan ng manggagamot, kundi ang may sakit. Hindi ako naparito upang tawagin ang mabubuti, kundi ang mga makasalanan."

Lalaking ipinakulong sa kanyang sariling sakit sa loob ng 38 taon. Ketonging tinabuyan ng komunidad para sa kanilang sariling kaligtasan. Sundalong Romano na sumasakop sa kanyang sariling bayan. Demonyong-nag-aabuso. Lahat sila — lumapit si Hesus. Walang ni isa sa kanya ang hindi pinagaling, hindi tinanggap, o tinabuyan.

Kung "sino ang masyadong sira para kay Hesus?" ang tanong, ang sagot ng mga Ebanghelyo ay malinaw: walang ipinakitang halimbawa. Walang ni isang pagkakataong lumayo siya.

Ang kwentong sentro

May isang kwentong sinabi ni Hesus, ayon sa Ebanghelyo ni Lucas — ang tinatawag na kwento ng Anak na Alibughâ. Magandang basahin kung hindi mo pa nababasa.

Sa loob ng kwento, may anak na lalaki na humingi sa kanyang ama ng kanyang mana — habang buhay pa ang ama. Sa kulturang iyon (at sa marami sa Pilipinas pa rin), iyan ay kahihiyan. Para mong sinasabi: gusto kong mamatay ka na. Pero binigay sa kanya ng ama. Inubos niya lahat sa isang malayong lugar, sa lahat ng paraan na alam mo na. Pagkabaon, umuwi siya nang naka-prepared ng speech: "Ama, nagkasala ako; hindi na ako karapat-dapat tawaging anak mo; tanggapin mo ako bilang isa sa iyong mga alipin."

Ito ang specific na detalye sa kwento, at sulit pansinin: "Habang siya'y malayo pa, nakita siya ng kanyang ama at nahabag, at tumakbo papunta sa kanya, at niyakap siya at hinagkan."

Hindi ito tumayo at naghintay sa pintuan. Tumakbo. Sa kultura ng panahong iyon, ang matandang ama na tumatakbo sa pampublikong lugar ay nag-aabandona ng kanyang dignidad. Pumili siya na maging katawa-tawa para masalubong ang anak.

Bago pa nakapagbigkas ng speech ang anak, niyakap na siya. Nang sinubukan niyang sabihin ang nasanay na sinasabi (hindi na ako karapat-dapat), hindi na naghintay ang ama. Nagsabi siya sa mga utusan na magdala ng pinakamagandang damit, ng singsing, ng pagkain, at magpiyesta.

Tinitingnan ng Kristiyanong tradisyon ang kwentong ito bilang larawan kung ano ang Diyos sa Kristiyanong claim. Hindi natatakot sa pagiging sira mo. Hindi maliit ang loob. Hindi maintindihan ang halaga ng kahihiyan. Tumatakbo.

Hiya, hindi guilt

May pagkakaiba sa Tagalog at sa Pilipinong karanasan na maganda i-distinguish dito. May guilt (pagkakasala) — may ginawa akong mali. May hiya — masama ako. Hindi lang may ginawa akong masama; kundi para namang sira ako sa core.

Mas mahirap pakawalan ang hiya. Hindi nito kayang aliwin ng I'm sorry. Hindi nito kayang basta nililinis ng pagbabago ng ugali. Ang hiya ay nagsasabing hindi ako pwede, hindi may ginawa akong hindi maganda.

Ang Kristiyanong tradisyon ay tinatrato ang dalawang ito na magkaiba. Para sa pagkakasala, may pinanindigan itong sagot — ang specific na claim na ang Diyos ay nagpapatawad sa pagkakasala (may sariling page sa site na ito tungkol doon). Pero para sa hiya, ang pinanindigang sagot ay iba: hindi lang patatawarin ka kundi babalik kang anak.

Si Pablo, sumulat sa mga Kristiyano sa Roma, ay direktang sinabi: "Ngayon ay walang anumang hatol para sa mga nasa kay Kristo Hesus." Hindi less na hatol. Wala. Hindi siya nagsabing wala kang nagawang mali. Sinabi niya na ang patungo sa Diyos ng nakipag-ugnay kay Hesus ay hindi binubuksan sa pagitan ng iyong kahihiyan at ng kanyang harapan.

Si Pablo mismo

Sulit balikan kung sino si Pablo. Bago siya naging Kristiyano, aktibo siyang nanghuhuli ng mga Kristiyano para iharap sa hukuman at mapaparusahan. Nakatayo siya sa isang historical na sitwasyon kung saan binato hanggang mamatay ang isang lalaki dahil sa kanyang pananampalataya, at, sabi ng dokumento, pumayag siya sa pagpatay.

Hindi maliit na nakaraan iyan. Hindi "medyo nag-stray ako noong college." Pinatayan siya ng mga tao para sa kanilang pananampalataya, at siya ay parte niyan.

Sumulat siya, mas matanda na, sa isang sulat na ngayon ay kabilang sa Bagong Tipan: "Ito ay tapat na pananalita at karapat-dapat tanggapin nang buo: si Kristo Hesus ay naparito sa sanlibutan upang iligtas ang mga makasalanan, na ako ay nangunguna sa kanila." Hindi siya nagpapayabang. Tinatakot niya ang lahat na maging Kristiyano na hindi mawawalan ng pag-asa: kung tinanggap nila ako, lalong-lalo na sila ay tatanggap sa iyo.

Ang Kristiyanong tradisyon ay literal na ginawa siyang isa sa pinakamalalim na manunulat sa Bibliya. Ang taong naghuhuli ng mga Kristiyano ay siya na ngayon ang manunulat ng halos isang katlo ng Bagong Tipan.

Kung ginawa iyon ng Diyos para sa kanya — at hindi ito metapora; specific itong naitalang historical na pangyayari — anong klase ng nakaraan ang masyadong masama para sa iyo?

Ang takot na hindi gagana ang pag-uwi

May matandang takot sa loob ng marami: kung uuwi ako sa Diyos, baka tanggihan ako. Mas mabuti pa hindi sumubukan kaysa sumubok at malaman na hindi pala pwede.

Pinakikinabangan ito ng hiya. Sa kalagayang ito, ang pinaka-mahirap na bagay ay hindi ang Diyos. Ang pinaka-mahirap ay ang sarili mong loob na inuulit-ulit sa iyo na hindi ka na pwede.

Sinasabi ng Bibliya, sa lumang propesiya mula sa Hebreong propeta na si Isaias: "Ang nababalibol na tambo ay hindi niya babaliin, at ang umaapoy na mitsa ng kandila ay hindi niya papatayin." Iyan ang larawan kung paano sumasalubong ang Diyos sa nasira na. Hindi siya nagpipirme. Hindi siya naghahantay ng condition na mas maging matibay ka muna.

May isang linya rin si Hesus, ayon sa Ebanghelyo ni Mateo: "Halikayo sa akin, kayong lahat na napapagal at nabibigatan, at bibigyan ko kayo ng kapahingahan." Hindi: naayos mo na ang lahat, halika sa akin. Sinasabi: halika ka — kahit anong dala mo.

Para sa Filipino na may dala ng hiya

May iba't ibang klase ng hiya na binubuhat ng mga Pilipino:

Hiya sa pamilya — may ginawa kang hindi pinatatawad ng pamilya, o nakatatak ka bilang iyong nasiraan, iyong nag-down, iyong pinaalisan. Hindi pinaaalala ang sira mo, pero hindi mo malimutan.

Hiya sa sarili — may panahon ng buhay na sa loob mo lang alam mo. Tama lahat sa labas; sira sa loob.

Hiya ng addiction — paulit-ulit, hindi nakakawala. Nagpangako ka na ulit, sumubok ka na ulit, bumagsak ka na ulit. Nakakapagod magtitig sa salamin.

Hiya ng katawan — bagay na nangyari sa iyo na hindi mo pinili pero kinakargahan mo. Ang sexual assault, ang abandonment, ang pang-aabuso — kahit hindi mo kasalanan, hawak mo ang hiya nito.

Hiya ng nakaraan — may inalisan ka noong bata, may tinraydor ka, may sinaktan kang hindi mo na pwede pang ayusin.

Sa lahat ng mga ito, ang specific na claim ng Kristiyanismo ay hindi ipagwawalang-bahala mo o lalakad-lakad ka mula rito. Ang sinasabi nito ay may Iba na binuhat ang bigat, at pwede mong dalhin ang nakikita mo sa kanya.

Hindi mo kailangan i-clean ang sarili mo muna

Ito ang pinakamalaking misconception na pinanghahawakan ng marami: kapag naayos ko na ang sarili ko, sa Diyos na ako lalapit. Ang specific na claim ng Kristiyanismo ay tinatabunan iyan.

Sinabi ni Hesus, ayon sa Ebanghelyo ni Marcos: "Hindi ang mga malusog ang nangangailangan ng manggagamot, kundi ang may sakit." Hindi siya nagsabing maghintay ang may sakit na malusog muna. Sinabi niyang siya ang manggagamot, at ang may sakit ang ipinatatawag.

Ang pagpunta sa Diyos sa Kristiyanong tradisyon ay hindi ipakita kung gaano ka na kabuti. Ito ay dalhin ang sira at hayaan ang Iba na ayusin. Ang lahat ng iba pa — ang pagbabago, ang paggaling, ang paglakad sa ibang direksyon — ay sumusunod. Hindi nauunahan.

Ano ngayon?

Kung may matagal kang dalang hiya at gusto mong subukan kahit kausapan tungkol dito, libre ang chat namin, pribado, at sa Tagalog. Walang script ng condemnation, walang bagong listahan ng penitensya. Pakikinggan ka. Ikaw ang magsisimula, ikaw rin ang magtatapos.

Kung gusto mong basahin sa Bibliya mismo ang mga eksena ng tao na lumapit kay Hesus, ang Ebanghelyo ni Lucas ay magandang lugar ng simula — ito ang Ebanghelyo na pinakamarami sa mga eksena ng tao na hindi inaasahang tinanggap. Para sa Filipino na mambabasa, ang Magandang Balita Biblia (MBB) ang pinaka-accessible na modernong salin, libreng nababasa online.

Kung nararamdaman mo ngayon na wala nang punto ang lahat o nagiisip ka ng pagsasakit sa sarili: tumawag sa 1553 (National Center for Mental Health Crisis Hotline, Pilipinas, 24/7, libre). May tao sa kabilang dulo.

Saan ito nagmula sa Bibliya

• Lucas 15:11–32 — ang kwento ng ama na tumakbo papunta sa anak
• Isaias 42:3 — "ang nababalibol na tambo ay hindi niya babaliin"
• Juan 8:1–11 — "ako rin ay hindi humahatol sa iyo"
• 1 Timoteo 1:15–16 — si Pablo bilang halimbawa kung gaano kalayo nakakaabot ang biyaya
• Roma 8:1 — "walang anumang hatol para sa mga nasa kay Kristo Hesus"
• Hebreo 4:15–16 — siya na nakakaalam ng kahinaan natin