A më do Zoti?

Ka një ndryshim mes "a e do Zoti njerëzimin" dhe "a më do mua". E para është pyetje e këndshme për t'u menduar. E dyta të vjen zakonisht natën, kur je vetëm me gjithçka që di për veten — gjërat që ke bërë, ai që je vërtet kur s'të sheh njeri. Nëse erdhe këtu nga pyetja e dytë, atëherë kjo faqe është për ty.

Nuk do të të japë një fjali të ngrohtë e të zbrazët. Do të tregojë se ku e vendos krishterimi dashurinë e Zotit, dhe pse ai vend ka rëndësi pikërisht kur ndihesh sikur s'e meriton.

Disa terma së pari

Për lexuesit pa sfond kishtar:

• Jezusi i Nazaretit ishte një mësues fetar hebre që jetoi në Palestinën e shekullit të parë. Krishterimi shton se ai ishte edhe Zoti në formë njerëzore. U ekzekutua nga qeveria romake rreth vitit 30 pas Krishtit me një mënyrë ekzekutimi të quajtur kryqëzim.
• Kryqi është shkurtimi i krishterë për atë ekzekutim — vrasja publike romake e Jezusit rreth vitit 30 pas Krishtit.
• Mëkati, në shkrimet e krishtera, nuk është thjesht sjellje e keqe; është gjendja më e gjerë e të qenit jashtë vijës me mënyrën si gjërat ishin menduar të ishin.
• Pali ishte një udhëheqës i hershëm i krishterë që shkroi një pjesë të mirë të Dhiatës së Re.
• Ungjijtë janë katër biografi të shkurtra të jetës së Jezusit — Mateu, Marku, Luka dhe Gjoni.

Përgjigjja e shkurtër dhe e ndershme

Pretendimi i krishterimit nuk është se Zoti të do sepse je i mjaftueshëm i mirë, dhe as se do të të donte po të përmirësohesh. Është më i çuditshëm: se ai të deshi para se ti të bëje asgjë për ta merituar, dhe se e provoi këtë me një veprim, jo me një ndjenjë. Kjo do të thotë se dashuria e tij nuk ngrihet e bie me sjelljen tënde — sepse s'u ndërtua kurrë mbi të.

Ku e vendos krishterimi provën

Shumica e njerëzve mendojnë se dashuria e Zotit duhet fituar — je mjaftueshëm i mirë, dhe pastaj të do. Pali e prishi këtë rend me një fjali te një letër drejtuar të krishterëve në Romë: se Zoti e tregoi dashurinë e vet "duke qenë se, kur ne ishim ende larg, Krishti vdiq për ne." Vër re kohën — jo pasi njerëzit u ndreqën, por para. Pretendimi është se dashura erdhi e para, te njerëzit ende në gjendjen e tyre të prishur.

Kjo ka rëndësi pikërisht kur ndihesh keq për veten. Nëse dashuria e Zotit varej nga sa i mirë je, atëherë natët e këqija do të ishin prova se s'të do. Por nëse ajo u vendos para se ti të bëje çdo gjë, atëherë gjendja jote e tanishme nuk e prek. S'ka çfarë ta zhbëjë, sepse s'u ndërtua kurrë mbi ty.

Historia që Jezusi tregoi për këtë

Sipas njërës prej biografive, Jezusi tregoi një histori për një djalë që mori pjesën e vet të pasurisë, iku, e shpërdoroi gjithçka dhe u kthye i turpëruar, gati ta lutte të atin ta merrte si shërbëtor. Por i ati, sipas rrëfimit, e pa "kur ishte ende larg" dhe vrapoi drejt tij — jo për ta qortuar, por për ta përqafuar. Djali s'kishte mbaruar as fjalimin e tij të kërkimit-falje kur i ati kishte nisur festën.

Kjo është fotografia që tradita jep për Zotin: jo dikë që pret me krahë të kryqëzuar të shohë nëse do ta meritosh kthimin, por dikë që vrapon. Nëse ke pasur një baba të ftohtë ose të ashpër, kjo mund të tingëllojë e pabesueshme. Pikërisht prandaj tradita e vë provën jo te ndjenja jote, por te një veprim jashtë teje.

Çfarë nuk mund ta thyejë

Pali shkroi, në po atë letër, se ishte i bindur se asgjë — as vdekja, as jeta, as e kaluara, as e ardhmja, as ndonjë gjë e bërë ndonjëherë — "s'do të mundë të na ndajë nga dashuria e Zotit." Kjo është një listë e gjatë e qëllimshme. Ai po përpiqej të mbulonte gjithçka që një njeri mund të mendojë se e nxjerr jashtë. Sipas kësaj tradite, gjëja për të cilën ke më shumë turp nuk është përjashtim nga lista; është pikërisht ajo për të cilën u shkrua lista.

Ku të vendos kjo

Nuk të kërkohet ta ndiesh të vërtetë sot. Ndjenja shkon e vjen, sidomos natën. Të kërkohet vetëm ta dish se ku e vë krishterimi dashurinë e Zotit — jo mbi performancën tënde, por mbi një veprim që tashmë ndodhi. Mënyra për ta parë nga afër është të lexosh një nga rrëfimet e shkurtra të jetës së Jezusit dhe të shohësh se me kë kalonte kohën: jo me të përsosurit, por me të thyerit.

Po tani?

Nëse kjo pyetje të vjen bashkë me turp që s'ia thua dot njeriu, mund të flasësh për të. Biseda jonë është falas, private dhe në gjuhën tënde. Ti e fillon; ti e mbaron kur të duash. Nuk do të të gjykojë.

Nga vjen kjo në Bibël

• Romakëve 5:8 — "kur ne ishim ende larg, Krishti vdiq për ne"
• 1 Gjoni 4:9–10 — dashuria erdhi e para, jo si përgjigje ndaj meritës sonë
• Romakëve 8:38–39 — asgjë s'mund ta ndajë njeriun nga dashuria e Zotit
• Sofonia 3:17 — një tekst i vjetër ku Zoti gëzohet me njeriun e vet
• Luka 15:11–32 — historia e babait që vrapon drejt djalit të kthyer
• Gjoni 6:37 — "atë që vjen tek unë s'do ta nxjerr jashtë"
• Gjoni 3:16 — dashuria e paraqitur si dhuratë