இயேசுவைக் கேள்விப்படாத மக்கள் என்ன ஆகும்?

இந்தக் கேள்வி பெரும்பாலும் ஒரு குறிப்பிட்ட நபரைப் பற்றியதாக இருக்கிறது. ஒரு பாட்டி, ஒரு தாத்தா, ஒரு பெற்றோர், ஒரு முன்னோர் — கிறிஸ்தவ வாதத்தை சாதாரண வாழ்க்கையில் கேள்விப்படவில்லை. அல்லது கேள்விப்பட்டாலும், ஒரு உண்மையான வடிவில் வழங்கப்பட்டிருக்கவில்லை. அவர்கள் நல்லவர்களாக இருந்தார்கள் — அன்போடு, நியாயத்தோடு, ஆழமான பக்தியோடு. கிறிஸ்தவ வாதப்படி, அவர்கள் என்ன ஆனார்கள்?

இது ஒரு கருத்தியல் கேள்வி அல்ல. இது ஒரு குடும்பக் கேள்வி. மேலும் இது தமிழ் சூழலில் — பெரும் வாரிசான ஆன்மீக பாரம்பரியங்களோடு — மிக முக்கியமான கேள்வி. நீ கிறிஸ்தவத்தைப் பற்றி ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கிறாய், ஆனால் இந்தக் கேள்வி உனக்குள் நிற்கிறது. "இது சரியாக இருந்தால், என் தாத்தா-பாட்டிக்கு என்ன?"

இந்தப் பக்கம் கிறிஸ்தவ மரபு இந்தக் கேள்விக்கு என்ன கூறுகிறது என்பதை நேர்மையாக வைக்கிறது. வசதியான பதில்களாகவே அல்ல, ஆனால் கிறிஸ்தவ பாரம்பரியத்தின் கூற்றுகளை மென்மையாக்காமலும். ஒரு கேள்வியை மட்டுமே சுட்டிக்காட்டக்கூடிய சில காரியங்கள் இருக்கின்றன — மேலும் சில காரியங்கள் கிறிஸ்தவ மரபு வரலாற்று ரீதியாக ஒத்துக்கொண்டிருக்கிறது.

முதலில் சில சொற்கள்

பின்னணி இல்லாதவர்களுக்கு:

• நாசரேயனாகிய இயேசு — முதலாம் நூற்றாண்டில் பாலஸ்தீனத்தில் வாழ்ந்த ஒரு யூத மத ஆசிரியர். அவர் மனித உருவில் கடவுளாகவும் இருந்தார் என்பது கிறிஸ்தவ மரபின் வாதம். ரோமப் பேரரசு கி.பி. 30 ஆம் ஆண்டு வாக்கில் சிலுவையில் அறையும் முறையில் அவரைப் பொது இடத்தில் கொலை செய்தது.
• சிலுவை — அந்த ரோமப் பொது மரண தண்டனைக்கு கிறிஸ்தவ மரபில் உள்ள குறுக்கச் சொல்.
• உயிர்த்தெழுதல் — இயேசு கொலை செய்யப்பட்ட மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு, பெயர் குறிப்பிடப்பட்ட பல சாட்சிகளால் உயிரோடு பார்க்கப்பட்டார் என்ற கிறிஸ்தவ வாதம்.
• பவுல் — ஒரு முற்கால கிறிஸ்தவ தலைவர், புதிய ஏற்பாட்டில் சுமார் மூன்றில் ஒரு பகுதியை எழுதியவர்.
• தோமா — இயேசுவின் சீடர்களில் ஒருவர். மரபின்படி, அவர் கி.பி. 52 ஆம் ஆண்டில் கேரளாவுக்கு வந்து தென்னிந்தியாவில் கிறிஸ்தவ சமூகங்களைத் தொடங்கினார்.
• ஆபிரகாம் — பழைய ஏற்பாட்டில் உள்ள ஒரு பெயர். யூத, கிறிஸ்தவ, இஸ்லாமிய பாரம்பரியங்கள் தங்கள் மரபை அவருக்குச் சேர்க்கின்றன.

ஒரு குறுகிய, நேர்மையான பதில்

கிறிஸ்தவ மரபின் பதிலை நேர்மையாகச் சுருக்க முடியாது, ஏனெனில் கிறிஸ்தவம் இந்தக் கேள்விக்கு வெவ்வேறு பகுதிகளில் கடினமான கண்காணிப்பை வைத்திருக்கிறது. ஆனால் சில காரியங்களை தெளிவாகச் சொல்ல முடியும்.

ஒன்று: கிறிஸ்தவ மரபு வரலாற்று ரீதியாக கூறியிருக்கிறது — இறுதி நியாயம் கடவுளின் கையில், மக்களின் கையில் அல்ல. மக்கள் "யார் சேருகிறார்கள், யார் சேரவில்லை" என்ற இறுதி பட்டியலைச் செய்ய வேண்டிய நிலையில் இல்லை.

இரண்டு: கடவுள் — கிறிஸ்தவ பார்வையில் — நீதியானவர் மற்றும் கருணையானவர். அவர் ஒரு கிராமத்தில் வளர்ந்து, கிறிஸ்தவ வாதத்தை ஒரு உண்மையான வடிவில் கேள்விப்படாத ஒருவரை "தண்டிக்கப்போகிறார்" என்ற கடினமான வடிவத்தில் வைக்கப்படவில்லை. அவருடைய நீதி, கேள்விப்படாதவர்கள் சந்தர்ப்பத்தை அறிய ஒரு வழியை வழங்கும்.

மூன்று: ஆனால் கிறிஸ்தவ வாதம் கடவுளை அறிய இறுதியில் ஒரு வழி இருக்கிறது என்று கூறுகிறது — இயேசுவின் வழியாக. இதை சுருக்கி "எல்லா வழிகளும் ஒத்த நிலையில் இருக்கின்றன" என்று கூறுவது கிறிஸ்தவ மரபின் முழுமையான பதில் அல்ல.

இவை இரண்டையும் ஒன்றாக வைப்பதே — கடவுளின் நீதி மற்றும் அவருடைய குறிப்பிட்ட வாதம் — கிறிஸ்தவ மரபின் கடினமான வேலை.

கடவுள் வேண்டுமென்றே மக்களை வெளியேற்றினார் என்ற கூற்றை கிறிஸ்தவம் ஆதரிக்கவில்லை

ஒரு முக்கியமான இடம் இது. சில மக்கள் கிறிஸ்தவம் கூறுகிறது என்று நினைக்கிறார்கள்: "இயேசுவைக் கேள்விப்படாதவர்கள் தண்டிக்கப்படுவார்கள்." இது ஒரு கருத்து, ஆனால் இது கிறிஸ்தவ பாரம்பரியத்தின் வரலாற்று கூற்று அல்ல.

ஆபிரகாம் — பழைய ஏற்பாட்டில் சித்தரிக்கப்படும் ஒரு மனிதன், யூத, கிறிஸ்தவ, இஸ்லாமிய பாரம்பரியங்கள் தங்கள் தந்தையாகச் சேர்க்கும் நபர் — ஒரு சம்பவத்தில் கடவுளுக்கு எதிராக கேள்வி எழுப்பினார். அவர் கடவுளை நோக்கினார்: "பூமி முழுவதையும் நியாயந்தீர்க்கிறவர் நியாயம் செய்யமாட்டாரா?" இது ஒரு சவாலாக வைக்கப்படுகிறது. கடவுள் எப்போதும் நீதியாக நடப்பார் என்ற ஒரு வாதம்.

இது பழைய ஏற்பாட்டிலேயே ஒரு வடிவத்தை வைக்கிறது: கடவுள் நீதியானவர், கிராசமாக கடினமானவராக இருக்க முடியாது. அவர் ஒவ்வொரு நபரின் நிலையை — அவரது சூழல், அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அறிவு, அவருக்குச் சந்தர்ப்பம் இருந்திருந்தது — கணக்கில் எடுத்துக்கொள்வார்.

பவுல் — ஒரு முற்கால கிறிஸ்தவ தலைவர் — ரோமில் உள்ள கிறிஸ்தவர்களுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தை எழுதினார். அவர் சொன்னார்: "சட்டத்தை அறியாத புறமக்கள், சட்டத்தில் கூறப்பட்ட காரியங்களை இயற்கையாகவே செய்யும்போது, சட்டத்தை அறியாதவர்களாயிருந்தாலும் தங்களுக்குத் தாங்களே ஒரு சட்டம். அவர்கள் சட்டத்தின் வேலையை தங்கள் இதயங்களில் எழுதப்பட்டிருப்பதைக் காட்டுகிறார்கள், அவர்களின் மனசாட்சி சாட்சியம் கூறுகிறது."

இது மிக முக்கியமான வரி. பவுல் கூறுகிறார்: சில மக்கள் கிறிஸ்தவ சட்டத்தைக் கேள்விப்படவில்லை, ஆனால் அவர்களுக்குள் ஒரு ஒழுக்க உணர்வு இருக்கிறது — கடவுளால் வைக்கப்பட்ட ஒன்று. அந்த உள் சட்டத்துக்கு அவர்கள் எவ்வாறு பதிலளித்தார்கள் என்பதைக் கடவுள் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்வார்.

இது தெளிவாக கிறிஸ்தவ மரபை ஒரு வடிவத்துக்கு வைக்கிறது: கடவுள் ஒவ்வொரு நபரின் சூழலை அறிந்திருக்கிறார். அவர் "எல்லாரிடமும் ஒரே அளவில்" நியாயம் கேட்க மாட்டார். கிராமத்தில் வளர்ந்த, கிறிஸ்தவ வாதத்தைக் கேள்விப்படாத ஒருவரிடம் ஒரு வழியில் நியாயம் கேட்கப்படும். கேள்விப்பட்டு, மறுத்த ஒருவரிடம் வேறு வழியில் நியாயம் கேட்கப்படும்.

கடவுள் தாமே மக்களைத் தேடுகிறார்

இரண்டாவது புள்ளி. கிறிஸ்தவ மரபு கூறுவது, கடவுள் தாமே மக்களைத் தேடுகிறார் — மக்கள் கடவுளை முதலில் தேட காத்திருக்கவில்லை.

பவுல் ஏதென்ஸ் நகரின் தத்துவவாதிகளிடம் பேசிய ஒரு உரையில் — அப்போஸ்தலர் என்ற புத்தகத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டது — இதைச் சொன்னார். அவர் அந்த நகரில் பல தெய்வங்களின் சிலைகள் இருப்பதைப் பார்த்தார். அவர் கூறினார்: "கடவுள்... எல்லா தேசத்தாரையும் ஒரே இரத்தத்திலிருந்து உருவாக்கினார்... அவர்கள் கடவுளைத் தேடி, தடவித்தடவி அவரைக் கண்டடைய வேண்டும் என்பதற்காக — ஏனெனில் அவர் நம்மில் யாரிடமிருந்தும் தூரத்தில் இல்லை."

இது குறிப்பிட்ட ஒன்றைக் கூறுகிறது. கடவுள் வடிவம் கொடுத்த விதம் — மக்கள் அவரைத் தேடுவார்கள், மற்றும் அவர் தூரத்தில் இல்லை. அவர் வெவ்வேறு வடிவங்களில் — இயற்கை, மனசாட்சி, தேடல் — மக்களை நெருங்குகிறார்.

தமிழ் கிறிஸ்தவ பாரம்பரியத்தில் இந்த கூற்றை எழுத்தாளர்கள் வளர்த்திருக்கிறார்கள். ஒரு குறிப்பிட்ட மக்கள் கூட்டத்தில் — அதாவது, தமிழ் நாட்டில் வளர்ந்தவர்களில் — பல மக்கள் கடவுளைப் பற்றி ஒரு உண்மையான ஆழ்ந்த தேடலில் இருக்கிறார்கள், அவர்களின் சொந்த பாரம்பரியத்தில் ஞானத்தைப் பெற்றுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்த தேடல் — கிறிஸ்தவ பார்வையில் — கடவுளாலேயே வைக்கப்பட்டது.

"ஒரே வழி" வாதம்

ஆனால் இங்கே கிறிஸ்தவ மரபு ஒரு குறிப்பிட்ட வாதத்தை வைக்கிறது. ஒரே ஒரு வழி இறுதியில் சரியாக இருக்கிறது என்று. சுவிசேஷங்களில் ஒன்றில் — யோவான் என்று அழைக்கப்படுவது — இயேசு கூறினார்: "நானே வழியும் சத்தியமும் ஜீவனுமாயிருக்கிறேன்; என் மூலமாயல்லாமல் ஒருவனும் பிதாவினிடத்தில் வருவதில்லை."

இது கடினமான ஒரு வரி. பல மக்களுக்கு அவமானமாக ஒலிக்கிறது. அதை மென்மையாக்க வேண்டாம்.

ஆனால் இதன் அர்த்தம் என்ன என்பதை நெருக்கமாக ஆராய்வது மதிப்புள்ளது.

கிறிஸ்தவ மரபு வரலாற்று ரீதியாக கூறியிருப்பது இரண்டு பகுதிகளில். ஒன்று: இறுதியில் கடவுளுக்கும் மக்களுக்குமான ஒப்புரவு (சீர்கேட்டை சரிசெய்தல்) இயேசு செய்தார் என்ற ஒன்றில் — அவரது சிலுவை மற்றும் உயிர்த்தெழுதல் — அமர்ந்திருக்கிறது. மற்ற வழிகள் அதை விட பெரிய வேறு தீர்வை வழங்க முடியாது.

இரண்டு: அந்த தீர்வை ஒரு நபர் பெற, அவர்கள் இயேசுவை கேள்விப்பட்டிருக்க வேண்டியதில்லை என்று சிலர் ஆதரிக்கிறார்கள். ஒரு வடிவில் கிறிஸ்தவ பார்வை — ஆபிரகாமின் கதையில், ஆபிரகாம் இயேசுவைக் கேள்விப்படவில்லை, ஆனால் கடவுளை விசுவாசித்தார். கடவுள் அதை அவரது நேர்மையாகக் கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டார். அதே போல, கிறிஸ்தவ வாதம் வரலாற்று ரீதியாக கூறுவது: இயேசுவின் முன் வாழ்ந்த பல மக்கள் — அவர்கள் இயேசுவைக் கேள்விப்படவில்லை — அவர்கள் கடவுளை ஒரு வடிவில் தேடினார்கள், மேலும் கடவுள் அதை கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டார்.

இது ஒரு "எல்லா மதங்களும் சரி" என்ற கூற்றுக்கு சமமானது அல்ல. ஆனால் இது "கேள்விப்படாதவர்கள் தண்டிக்கப்படுகிறார்கள்" என்ற கூற்றுக்கும் சமமானது அல்ல. கிறிஸ்தவ மரபு இரண்டிற்கும் இடையே ஒரு கடினமான நிலையில் நிற்கிறது.

கடவுள் என்ன கணக்கில் எடுத்துக்கொள்வார்

இது ஒரு குறிப்பிட்ட இடம். கிறிஸ்தவ பாரம்பரியத்தின் கூற்றுப்படி, கடவுள் ஒரு நபரின் வாழ்க்கையின் முழுமையான சூழலை அறிந்திருக்கிறார். அவருக்கு என்ன கொடுக்கப்பட்டது, என்ன கொடுக்கப்படவில்லை, என்ன அவன் தேடினான், என்ன அவன் எதிர்த்தான் — இவை எல்லாமே கணக்கில். அவன் சொந்தச் சூழலில் கடவுளை எவ்வாறு நெருங்கினான்.

யோவான் ஸ்நானம் கொடுத்தவன் என்று அழைக்கப்படும் ஒருவன் — இயேசுவின் வரவை அறிவித்த தீர்க்கதரிசி — சிறையில் இருக்கையில், இயேசுவின் அடையாளம் பற்றி சந்தேகம் வந்தது. இயேசு கடிந்துகொள்ளவில்லை. அவருக்கு அவன் கேள்விக்கு பதிலளித்தார். கடவுள் — கிறிஸ்தவ பார்வையில் — சந்தேகத்தோடு கடினமாக இல்லை. கேள்வியோடு கடினமாக இல்லை. அவர் நியாயமானவர், கருணையானவர், ஒவ்வொரு நபரின் சூழலை அறிந்தவர்.

இது "எல்லாரும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவார்கள்" என்ற கூற்றுக்கு சமமானதல்ல. ஆனால் கிறிஸ்தவ பார்வையில், கடவுள் கடினமான ஒரு நியாயமற்ற நிலையிலிருந்து தனது தீர்ப்புகளை செய்வார் என்ற கூற்றும் சமமானதல்ல.

உனது பாட்டிக்கு என்ன?

இக்கேள்வியின் மிக நெருக்கமான வடிவம் இது. உனது குறிப்பிட்ட பாட்டி, தாத்தா, அல்லது முன்னோர் — அவர்கள் கிறிஸ்தவ வாதத்தைக் கேள்விப்படாத ஒரு கிராமத்தில் வாழ்ந்தார்கள், அல்லது அதை ஒரு சங்கடமான வடிவில் வழங்கப்பட்டிருந்தார்கள், அல்லது அவர்கள் ஒரு ஆழமான பக்தியோடு ஒரு வேறு பாரம்பரியத்தைப் பின்பற்றினார்கள் — அவர்களுக்கு என்ன ஆகும்?

நேர்மையான கிறிஸ்தவ பதில் இதுதான்: நமக்குத் தெரியாது. ஆனால் கடவுளுக்குத் தெரியும். மேலும் கடவுள் — கிறிஸ்தவ பார்வையில் — நீதியானவர், கருணையானவர், அவர்களின் முழுமையான சூழலை அறிந்தவர். அவர் தனது தீர்ப்புகளில் தவறவே மாட்டார்.

இது ஒரு வசதியான பதில் அல்ல. ஆனால் இது நேர்மையான பதில். கிறிஸ்தவ மரபு வரலாற்று ரீதியாக மக்கள் தனிநபர்களுக்கான இறுதி நியாயத்தை செய்வது அவர்களது வேலை அல்ல என்று கூறியிருக்கிறது. அது கடவுளுக்கு உரியது.

பவுல் ஒரு கடிதத்தில் — தீமோத்தேயு என்ற ஒரு இளம் கிறிஸ்தவ தலைவருக்கு — எழுதினார்: "எல்லா மக்களும் இரட்சிக்கப்பட்டு சத்தியத்தின் அறிவில் வர வேண்டும் என்று கடவுள் விரும்புகிறார்." இது கிறிஸ்தவ வாதத்தின் முக்கியமான ஒரு வடிவம். கடவுள் மக்களை நோக்கி வேலை செய்துகொண்டிருக்கிறார். அவர் சிலரை வெளியேற்றும் ஒரு திட்டத்தில் ஈடுபடவில்லை.

உனக்கு என்ன?

ஒரு குறிப்பிட்ட கடினமான இடம். இக்கேள்வி பல சமயங்களில் ஒரு வேறான கேள்வியாக மாறுகிறது: "நான் இதை ஏற்றுக்கொண்டால், என் தாத்தா-பாட்டியின் வாழ்க்கையை நான் தாழ்த்துகிறேனா?" அல்லது "நான் வேறான ஒரு பாதையில் செல்லப்போகிறேன் என்று இது அர்த்தமா?"

இவை ஆழமான குடும்பக் கேள்விகள், மரியாதையாக நெருங்கப்பட வேண்டியவை. ஆனால் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் கிறிஸ்தவ மரபு ஒரு கூர்மையான ஒரு வாக்கியத்தை வைக்கிறது: உனது குடும்பத்தினரின் இறுதி நிலை உனது சொந்த தேடலை நிறுத்த வேண்டியதில்லை. நீ உனக்காக சத்தியத்தைத் தேட வேண்டியது. அவர்களின் நிலை கடவுளுக்கு உரியது.

இது ஆழமான ஒரு புள்ளி. மற்றவர்களின் இறுதி நியாயத்தைப் பற்றிய கேள்வி உனது சொந்த தேடலின் இரட்டை கேள்வியாக மாறக்கூடாது.

இப்போது என்ன?

இந்தக் கேள்வி உனக்காக கடினமாக இருந்தால் — ஒரு குறிப்பிட்ட நபரைப் பற்றியதாக இருந்தால், ஒரு குடும்ப சங்கடமாக இருந்தால் — எங்கள் அரட்டை இலவசம், தனிப்பட்டது, மற்றும் தமிழில். உனது குறிப்பிட்ட சூழலைப் பற்றி நீ பேசலாம். ஒரு பாட்டி, ஒரு தாத்தா, ஒரு முன்னோர் — அவர்களைப் பற்றிய கவலையை பேசலாம். நீ அதைத் தொடங்குகிறாய்; நீ விரும்பும்போது நீ அதை முடிக்கிறாய்.

இது பைபிளில் எங்கிருந்து வருகிறது

• ரோமர் 2:14–16 — சட்டத்தை அறியாதவர்களின் இதயங்களில் எழுதப்பட்ட சட்டம்
• அப்போஸ்தலர் 17:26–27 — "அவர் நம்மில் யாரிடமிருந்தும் தூரத்தில் இல்லை"
• ரோமர் 1:18–20 — மக்கள் இயற்கையில் கடவுளைப் பற்றி அறியக்கூடியது
• ஆதியாகமம் 18:25 — "பூமி முழுவதையும் நியாயந்தீர்க்கிறவர் நியாயம் செய்யமாட்டாரா?"
• யோவான் 3:17 — கடவுள் உலகை தீர்ப்புக்காக அல்ல, இரட்சிப்புக்காக அனுப்பினார்
• 1 தீமோத்தேயு 2:3–4 — "எல்லா மக்களும் இரட்சிக்கப்பட... வேண்டும்"