சந்தேகம் தப்பா?

நீ ஒரு மத வீட்டிலிருந்து வந்திருக்கலாம் — கிறிஸ்தவ வீட்டிலிருந்து, இந்து வீட்டிலிருந்து, இஸ்லாமிய வீட்டிலிருந்து, அல்லது வேறு ஒன்றிலிருந்து. வளர்ந்த சூழலில் சில காரியங்கள் கேள்விக்கு உட்படுத்தப்படாது. சந்தேகம் என்பது குறை, ஒரு தவறான விசுவாசத்தின் அறிகுறி, அல்லது ஒரு பாவமே என்று உனக்குச் சொல்லப்பட்டிருக்கலாம். ஆனால் இப்போது ஏதோ ஒன்று உனக்குள் கிளம்பியிருக்கிறது — ஒரு கேள்வி நிற்பதில்லை, ஒரு பதில் அர்த்தமாகவில்லை, அல்லது நீ உண்மையில் என்ன நம்புகிறாய் என்று உனக்கே தெரியவில்லை. இதைத் தேடியதற்காக நீ வெட்கப்பட வேண்டியதில்லை.

இந்தப் பக்கம் சந்தேகத்தைப் பற்றி கிறிஸ்தவ மரபு உண்மையாக என்ன கூறுகிறது என்பதை வைக்கிறது — பேசக்கூடிய மொழியில். அதை ஒரு தனிக் குறிப்பிட்ட பாரம்பரியத்தின் ஒரு பதிலாக நீ எடுத்துக்கொள்ளலாம், மேலும் அதை நீ வளர்ந்த சூழலில் கேட்டிருக்கும் பதிலோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கலாம்.

முதலில் சில சொற்கள்

பின்னணி இல்லாதவர்களுக்கு:

• நாசரேயனாகிய இயேசு — முதலாம் நூற்றாண்டில் பாலஸ்தீனத்தில் வாழ்ந்த ஒரு யூத மத ஆசிரியர். அவர் மனித உருவில் கடவுளாகவும் இருந்தார் என்பது கிறிஸ்தவ மரபின் வாதம். ரோமப் பேரரசு கி.பி. 30 ஆம் ஆண்டு வாக்கில் சிலுவையில் அறையும் முறையில் அவரைப் பொது இடத்தில் கொலை செய்தது.
• சுவிசேஷங்கள் — இயேசுவின் வாழ்க்கையின் நான்கு குறுகிய சரிதங்கள் — மத்தேயு, மாற்கு, லூக்கா மற்றும் யோவான் — இவர் இறந்த சில பத்தாண்டுகளுக்குள் அவருடைய சீடர்களால் எழுதப்பட்டவை, இப்போது புதிய ஏற்பாட்டின் ஒரு பகுதி.
• சங்கீதம் — பழைய ஏற்பாட்டில் உள்ள 150 ஜெபங்கள் மற்றும் கவிதைகளின் ஒரு நீண்ட தொகுப்பு.
• பைபிள் — யூத மற்றும் கிறிஸ்தவ புனித எழுத்துகளின் தொகுப்பு. இரண்டு பகுதிகள்: பழைய ஏற்பாடு (கி.மு. 1500 முதல் கி.மு. 400 வரை எழுதப்பட்டவை) மற்றும் புதிய ஏற்பாடு (முதலாம் நூற்றாண்டில் இயேசு மற்றும் அவருடைய சீடர்களைப் பற்றி எழுதப்பட்டவை).
• தோமா — இயேசுவின் சீடர்களில் ஒருவர். மரபின்படி, அவர் கி.பி. 52 ஆம் ஆண்டில் கேரளாவுக்கு வந்து தென்னிந்தியாவில் கிறிஸ்தவ சமூகங்களைத் தொடங்கினார்.

ஒரு குறுகிய, நேர்மையான பதில்

கிறிஸ்தவ மரபின் பதில் — பெரும்பாலான மக்கள் எதிர்பார்ப்பதற்கு மாறானது — இதுதான்: சந்தேகம் ஒரு பாவமல்ல. அது நேர்மையின் ஒரு பகுதி. கிறிஸ்தவ வாதம் சந்தேகத்தை மறைக்கச் சொல்வதில்லை; அதை வெளியே கொண்டுவந்து சத்தியத்தோடு மோத விடுகிறது. ஏனென்றால் — கிறிஸ்தவ கூற்றுப்படி — பின்னால் இருக்கும் சத்தியம் நிற்க வல்லது.

இது குற்ற உணர்வை தளர்த்தும் கருத்தியல் தந்திரம் அல்ல. பைபிளுக்குள் — யூதர்களின் மற்றும் கிறிஸ்தவர்களின் புனித எழுத்துகளுக்குள் — சந்தேகம், கேள்வி, கடவுளுக்கு எதிரான முறையீடு ஆகியன பக்கம் பக்கமாக நிறைந்திருக்கின்றன. அவை மறைக்கப்படவில்லை. அவை சேமிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

பைபிளில் சந்தேகம் மறைக்கப்படவில்லை

இது ஒரு புறம் தள்ளக்கூடிய சிறிய விவரம் அல்ல. பைபிளில் கடவுளுக்கு மிக நெருக்கமானவர்களாக சித்தரிக்கப்படுபவர்கள் — சந்தேகித்து, கேள்வி கேட்டு, புகார் செய்தவர்களே.

சங்கீதம் என்று அழைக்கப்படும் பழைய ஏற்பாட்டுத் தொகுப்பு பெரும்பாலும் தாவீது என்ற இஸ்ரவேலின் அரசனின் ஜெபங்களையும் கவிதைகளையும் கொண்டது. அவருடைய சில சொற்கள் இவை: "கர்த்தாவே, நீர் என்றும் என்னை மறந்து விடுவீரா? உமது முகத்தை எத்தனை காலம் என்னிடமிருந்து மறைப்பீர்? என் உள்ளத்தில் கவலைகளையும், என் இதயத்தில் வேதனைகளையும் நான் எத்தனை காலம் சுமக்க வேண்டும்?"

இது தொலைதூரத்திலிருந்து கடவுளைப் பற்றிய மரியாதையான மொழி அல்ல. இது விசுவாசத்திற்கு "சரியான பதில்களை" உடையவராக நடிக்காத ஒரு மனிதனின் மொழி. மேலும் இது பைபிளிலேயே சேமிக்கப்பட்டிருக்கிறது — மறைக்கப்படவில்லை, வெட்டப்படவில்லை, மென்மையாக்கப்படவில்லை.

ஆபகூக் என்ற பழைய ஏற்பாட்டுத் தீர்க்கதரிசி இன்னும் கூர்மையாகச் சொல்கிறார்: "கர்த்தாவே, நான் எத்தனை காலம் உதவிக்கூப்பிட வேண்டும், நீர் கேளாமலிருக்கிறீர்? அல்லது 'அநியாயம்' என்று உம்மை நோக்கிக் கூப்பிட்டாலும் நீர் இரட்சிக்காமலிருக்கிறீர்?" அந்தச் சொற்கள் கோபமானவை, விரக்தியானவை. அவை புனித புத்தகத்துக்குள் இருக்கின்றன.

இவற்றில் கிறிஸ்தவ மரபு ஒரு வடிவத்தைப் பார்க்கிறது: சந்தேகம் கடவுளிடம் கொண்டுவரப்படக் கூடியது. அது அவரிடமிருந்து தூரத்தில் வைக்க வேண்டியது அல்ல.

இயேசு சந்தேகித்த ஒருவரை மிதிக்கவில்லை

சுவிசேஷங்களில் ஒன்றில் — மாற்கு என்று அழைக்கப்படுவது — ஒரு பிதா தனது மகனுக்காக இயேசுவிடம் வருகிறான். அந்தச் சிறுவன் பல ஆண்டுகளாக ஒரு கடுமையான வியாதியால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறான். இயேசு கேட்கிறார்: "உன்னால் கூடுமானால்? விசுவாசிக்கிறவனுக்கு எல்லாம் கூடும்." அந்த பிதா அழுது சொன்னார்: "ஆண்டவரே, நான் விசுவாசிக்கிறேன்; என் அவிசுவாசத்தை நீக்கி உதவி செய்யும்."

இயேசு அவனை விரட்டவில்லை. அவனை ஒரு "உண்மையான விசுவாசி" வரும்வரை காத்திருக்கச் சொல்லவில்லை. அவருடைய மகனைக் குணப்படுத்தினார்.

இன்னொரு சம்பவத்தில், இயேசுவுடைய சீடர்களில் ஒருவரான தோமா — அதே தோமா, மரபின்படி, பிற்காலத்தில் இந்தியாவுக்கு வந்தவர் — மற்ற சீடர்கள் இயேசுவை உயிரோடு பார்த்தோம் என்று சொன்னதைக் கேட்டார். தோமா மறுத்தார்: "அவருடைய கைகளில் ஆணி தடம் கண்டு, என் விரலை அந்தத் தடத்தில் வைத்து, என் கையை அவருடைய விலாவில் வைத்தாலன்றி நான் விசுவாசிக்க மாட்டேன்."

ஒரு வாரத்திற்குப் பிறகு, சுவிசேஷப் பதிவின்படி, இயேசு வந்து தோமாவை நோக்கிச் சொன்னார்: "உன் விரலை இங்கே நீட்டு, என் கைகளைப் பார். உன் கையை நீட்டி, என் விலாவில் வை. அவிசுவாசியாயிராமல், விசுவாசியாயிரு."

இயேசு தோமாவைக் கடிந்துகொள்ளவில்லை, வெளியேற்றவில்லை. அவனுக்குத் தான் கேட்ட சாட்சியத்தைக் கொடுத்தார்.

இது ஒரு வடிவத்தைக் காட்டுகிறது: சுவிசேஷக் கதைகளில் இயேசு சந்தேகத்தைச் சந்தித்து அதைப் பெரியதாக்கவில்லை. அதை எதிர்கொண்டார்.

யோவான் ஸ்நானஸ்நானமளிக்கிறவன் கூட சந்தேகித்தான்

ஒரு தற்செயலான விவரம் கூட இல்லை. யோவான் ஸ்நானஸ்நானமளிக்கிறவன் — இயேசுவின் வரவை அறிவித்த தீர்க்கதரிசி, இயேசுவின் சொந்த உறவினன் — பிற்காலத்தில் சிறையில் அடைக்கப்பட்டபோது, தனது சீடர்களை இயேசுவிடம் அனுப்பி கேட்டான்: "வரப்போகிறவர் நீர்தானா, அல்லது வேறொருவரை எதிர்பார்க்க வேண்டுமா?"

சிந்தித்துப் பார். யோவான் இயேசுவைக் கடவுளின் வாக்களிக்கப்பட்ட நபர் என்று பகிரங்கமாக அறிவித்திருந்தான். இப்போது சிறையில், மரண தண்டனைக்காக காத்திருக்கையில், அவனது சொந்தச் சந்தேகம் வந்தது. அவன் உள்ளுக்குள் வைத்துக்கொள்ளவில்லை. அவன் வெளியில் கேட்டான்.

இயேசு அவனைக் கண்டிக்கவில்லை. அவருடைய சீடர்களை அனுப்பி, யோவான் சொல்லியனுப்புமாறு கூறினார்: "குருடர் பார்க்கிறார்கள், சப்பாணிகள் நடக்கிறார்கள், குஷ்டரோகிகள் சுத்தமாக்கப்படுகிறார்கள், செவிடர் கேட்கிறார்கள், மரித்தோர் எழுப்பப்படுகிறார்கள், ஏழைகளுக்கு நற்செய்தி அறிவிக்கப்படுகிறது." அதாவது: சாட்சியை நீ பார். உனது சந்தேகத்தை சாட்சியத்தோடு மோத விடு.

கேள்விக்கான இரண்டு வகைகள்

ஆனால் கிறிஸ்தவ மரபு எல்லா சந்தேகங்களையும் ஒரே மாதிரியாகப் பார்க்கவில்லை. ஒரு வேறுபாடு உண்டு.

ஒரு வகை சந்தேகம் ஒரு கேள்வி — "இது உண்மையா? இதை எப்படி நம்புவது? இந்த சங்கடம் எப்படி இங்கே பொருந்துகிறது?" இதைப் பற்றி கிறிஸ்தவ மரபு திறந்திருக்கிறது. கேள்விகளைக் கேள், ஆராய், ஆதாரத்தைப் பார். இது நேர்மை.

இன்னொரு வகை சந்தேகம் ஒரு கேள்வி அல்ல. அது ஒரு பாதுகாப்பு. கேள்வி கேட்பது சாக்காகச் சொல்லப்படுகிறது — ஆனால் உண்மையான ஆர்வம் என்னவென்றால் பதிலைத் தவிர்ப்பது. ஏனென்றால் பதில் உண்மையாக இருந்தால், ஏதோ ஒன்று மாற வேண்டும், மேலும் அந்த மாற்றம் வேண்டப்படவில்லை. இந்த வகை சந்தேகம் கூட பாவமல்ல, ஆனால் அது நேர்மையாக அறியப்பட வேண்டும். கிறிஸ்தவ மரபு கூறுவது: இரண்டையும் தனியாக சிந்தித்துப் பார்.

யூதா என்ற முற்கால கிறிஸ்தவத் தலைவர் ஒரு குறுகிய கடிதத்தில் எழுதினார்: "சந்தேகிக்கிறவர்களுக்குக் கருணை காட்டுங்கள்." இது ஒரு கட்டளை — சந்தேகிப்பவர்களை நோக்கி. அவர்கள் வெளியேற்றப்பட வேண்டியவர்கள் அல்ல; அவர்கள் கருணையோடு நடத்தப்பட வேண்டியவர்கள்.

உண்மையாக சந்தேகத்தோடு செய்ய வேண்டியது என்ன

கிறிஸ்தவ மரபு சந்தேகத்தை விசுவாசத்துக்கு எதிரானதாக வைக்கவில்லை. அது சந்தேகத்தை அவிசுவாசத்துக்கு — மறுப்புக்கு — மாறானதாக வைக்கிறது. சந்தேகம் உண்மையில் என்ன என்றால், தெரியாத ஒரு நிலைக்கும் தெளிவான ஒரு நிலைக்கும் இடைப்பட்ட நிலை. அது ஒரு பயணம், ஒரு குற்றமன்று.

சந்தேகத்தோடு செய்ய வேண்டியதைப் பற்றி கிறிஸ்தவ மரபு வழக்கமாக மூன்று காரியங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

ஒன்று: அதைச் சொல். உள்ளுக்குள் வைத்துக்கொள் என்று கிறிஸ்தவ மரபு கூறவில்லை. சங்கீதங்கள் தாமே ஒரு உதாரணம் — கடவுளுக்கு நேரடியாகக் கேள்வி கேட்கப்படுகிறது. "எத்தனை காலம்?" "ஏன்?" "எங்கே இருக்கிறீர்?" இவை அனுமதிக்கப்பட்ட வார்த்தைகள்.

இரண்டு: ஆதாரத்தைப் பார். கிறிஸ்தவ வாதம் ஒரு குறிப்பிட்ட சரித்திர நிகழ்வில் — இயேசுவின் கொலை மற்றும் அதற்குப் பிறகு அவர் உயிரோடு பார்க்கப்பட்டார் என்ற வாதம் — அமர்ந்திருக்கிறது. இதை ஆராய இடம் இருக்கிறது. சுவிசேஷங்களைப் படி. முற்கால கிறிஸ்தவர்களின் கடிதங்களைப் படி. கிறிஸ்தவம் இங்கே செய்யும் வாதங்களை அறிந்துகொள், அவை எதன் மீது நிற்கின்றன என்று பார்.

மூன்று: காத்திரு. சந்தேகம் ஒரே இரவில் நீங்காது. ஒரு சில மாதங்களோ, ஒரு சில ஆண்டுகளோ ஒரு கேள்வியோடு வாழ நேரிடலாம். தமிழ் கிறிஸ்தவப் பாரம்பரியத்தின் ஆழமான எழுத்தாளர்களில் ஒருவரான கிருஷ்ணப்பிள்ளை — ஒரு இந்து வம்சத்திலிருந்து வந்து கிறிஸ்தவராக மாறி, "இரட்சண்ய யாத்திரிகம்" எழுதியவர் — பல ஆண்டுகள் கேள்விகளோடும், கூறுபாடுகளோடும், சந்தேகங்களோடும் வாழ்ந்தார். அவரது சந்தேகம் அவர் கடவுளை நோக்கி வருவதை தடுக்கவில்லை; அது அவரது வழியின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது.

நீ உன்னை ஒரு கிறிஸ்தவன் என்று இனம் கண்டிருந்தால்

ஒரு சிறப்பு வார்த்தை, நீ வளர்ந்த சூழலே கிறிஸ்தவம் — ஒரு தமிழ் கிறிஸ்தவ வீட்டில், ஒரு சபையில் — பிறகு கேள்விகள் வந்திருந்தால். வளர்ந்த சூழலில் சந்தேகம் ஒரு குற்றமாகவே கூறப்பட்டிருக்கலாம். "நீ ஏன் இப்படி கேள்வி கேட்கிறாய்?" "உனக்கு விசுவாசம் இல்லையா?" "உன் மட்டத்தைப் பார்."

கிறிஸ்தவ மரபு வரலாற்று ரீதியாக இதை ஆதரிக்கவில்லை. பைபிளும் ஆதரிக்கவில்லை. நீ வளர்ந்த சூழலில் கேட்ட பதில், கிறிஸ்தவ மரபின் முழுமையான பதில் அல்ல. ஒரு குறிப்பிட்ட சபை அல்லது குடும்பம் சந்தேகத்தை மறைக்கச் சொல்லியிருந்தால், அது அவர்கள் தேர்வு செய்த ஒரு பதில் — ஆனால் கிறிஸ்தவ மரபின் முழுமையான பதில் அல்ல.

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேலாக கிறிஸ்தவ எழுத்தாளர்கள் — அகஸ்தீன் தொடங்கி, இடைக்காலத் தத்துவவாதிகள் வழியாக, இக்காலத் தமிழ் கிறிஸ்தவ எழுத்தாளர்கள் வரை — சந்தேகத்தோடு வாழ்ந்திருக்கிறார்கள், சந்தேகத்தைப் பற்றி எழுதியிருக்கிறார்கள், சந்தேகத்தோடு போராடியிருக்கிறார்கள். நீ முதலில் அல்ல.

இப்போது என்ன?

உனக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட சந்தேகம் இருந்தால் — ஒரு குறிப்பிட்ட கேள்வி நிற்கவில்லை என்றால், ஒரு பதில் அர்த்தமாகவில்லை என்றால் — அதைப் பற்றி நீ பேச விரும்பினால், எங்கள் அரட்டை இலவசம், தனிப்பட்டது, மற்றும் தமிழில். நீ அதைத் தொடங்குகிறாய்; நீ விரும்பும்போது நீ அதை முடிக்கிறாய். உனக்கு "சரியான விசுவாசம்" வேண்டியதில்லை. நீ உள்ளபடியே வந்தாலே போதும்.

இது பைபிளில் எங்கிருந்து வருகிறது

• மாற்கு 9:24 — "நான் விசுவாசிக்கிறேன்; என் அவிசுவாசத்தை நீக்கி உதவி செய்யும்"
• சங்கீதம் 13:1–2 — "கர்த்தாவே, நீர் என்றும் என்னை மறந்து விடுவீரா?"
• யோவான் 20:24–29 — தோமாவுக்கு இயேசு தான் கேட்ட சாட்சியை தந்தார்
• மத்தேயு 11:2–6 — யோவான் ஸ்நானஸ்நானமளிக்கிறவன் சிறையிலிருந்து சந்தேகித்துக் கேட்டார்
• ஆபகூக் 1:2–4 — கடவுளை நோக்கிய நேர்மையான முறையீடு
• யூதா 1:22 — "சந்தேகிக்கிறவர்களுக்குக் கருணை காட்டுங்கள்"